Rehabilitacja Kraków |  rehabilitacja wg. Kaltenborna-Evjentha |  Terapia manualna |  Odcinek szyjny | Kontakt
www.rehabilitantrzaca.pl Rehabilitacja Kraków wg. Mulligana

Metoda Mulligana zawiera ponad 150 różnorodnych technik. Ich nazwy określają lokalizację oraz sposób wykonania. Metoda ta została opracowana przez Briana Mulligana (pochodzi z Nowej Zelandii) i jest specjalistyczną metodą diagnostyczno – terapeutyczną, która ciągle rozwija się wraz z postępem medycyny i rozwojem badań naukowych.

Metoda Mulligana przynosi niemal spektakularne efekty w przypadku leczenia zaburzeń ruchu w stawach, powodujących ból podczas ruchu i ograniczenie jego zakresu. Owa metoda wychodzi z założenia, że bezpośrednią przyczyną takiego a nie innego stanu jest zaburzenie ślizgu stawowego, spowodowanego nieodpowiednim przemieszczeniem się sąsiadujących ze sobą powierzchni stawowych. Zadaniem terapeuty w tym przypadku jest ręczne (czyli manualne) skorygowanie ze sobą tych powierzchni, tak aby ruch w stawie zachodził bezboleśnie i w pełnym zakresie.

Swoistą ciekawostką w przypadku tej metody leczenia jest fakt, że bardzo szybko eliminuje ona problemy w stawach, które trwały nawet wiele miesięcy pod warunkiem, że trafnie zostały określone wskazania do jej zastosowania.
W zależności od tego jaki problem zgłasza pacjent wprowadza się techniki, które są jednocześnie bezbolesne, bezpieczne, łączące w sobie ruch bierny i czynny. Takie dobranie technik daje niemal natychmiastowy efekt terapeutyczny, który zostaje utrwalony za pomocą indywidualnie dobranych ćwiczeń domowych. Niezaprzeczalną zaletą tej metody jest możliwość włączania w proces terapii technik z innych metod manualnych, co daje terapeucie elastyczność w podejmowanym działaniu.

Metodę opracowaną przez Brania Mulligana stosuje się współcześnie zarówno w leczeniu stawów kręgosłupa jak i kończyn. Brian Mulligan opracował, a następnie opublikował zasady stosowania takich technik jak NAG, SNAG, odwrotne-NAG oraz mobilizacje połączone ruchem (o których poniżej). ÿr>ᾰɊr> Wszystkie ww. techniki oddziaływają bezpośrednio na stawy, a pośrednio na cały układ nerwowo-mięśniowy. Metoda ta, oryginalna sama w sobie, ma ponadto niektóre wspólne elementy z technikami wg Kaltenborna, Maitlanda oraz Positional Release Techniques. Nowatorskie podejście konceptu Mulligana polega chociażby na połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez pacjenta. Mulligan twierdzi że zmiany pojawiające się w obrębie segmentu ruchowego mogą odpowiadać za uciążliwe ograniczenia ruchu i ból sam w sobie pojawiający się podczas wykonywania ruchów. Zaburzenia w mechanice konkretnych elementów segmentu ruchowego mogą oddziaływać na siebie wzajemnie, jednakże ich dokładna analiza powinna odbywać się wielopoziomowo w odniesieniu do całego narządu ruchu, a także innych układów.

Mulligan za nadrzędną przyczynę pojawiających się dolegliwości bólowych i znaczne ograniczenia ruchomości uznaje zmianę osi obrotu stawu powstałą w wyniku nieprawidłowego ustawienia względem siebie powierzchni stawowych. Cechą charakterystyczną tej mobilizacji jest to, że jest ona wykonywana w warunkach naturalnych, czyli przy udziale sił kompresyjnych w stawie i wpływie grawitacji. Samo badanie nie odbiega właściwie od tego, którym terapeuci posługują się w przypadku innych metod. Jedyna zauważalna różnica polega na tym, że w czasie badania stawu terapeuta zmienia aktualną oś ruchu w stawie. Jeśli tylko uda się uzyskać zwiększenie zakresu samej ruchomości przy jednoczesnym zmniejszeniu bólu oznacza to znalezienie właściwego kierunku leczniczego. Same mobilizacje w czasie ruchu mają następującą kolejność:
  • pacjent wykonuje ruch w kierunku ograniczonym do momentu wystąpienia objawów,
  • terapeuta mobilizuje staw w stronę ograniczoną,
  • pacjent pogłębia ruch z naciskiem terapeuty,
  • powrót do pozycji wyjściowej
  • zakończenie biernej mobilizacji,
W przerwach pomiędzy kolejnymi zabiegami Mulligan zaleca stosowanie odpowiedniego sposobu plastrowania, który to ma na celu utrzymanie prawidłowej osi ruchu w stawie. Należy jednak pamiętać, że jeśli pojawi się nawet najmniejsze podrażnienie skóry plaster trzeba natychmiast usunąć. Wśród najważniejszych założeń jakie wyłaniają się z koncepcji Briana Mulligana wymienić należy:
  • kompletną bezbolesność podczas stosowania technik mobilizacyjnych,
  • funkcjonalne obciążenie powierzchni stawowych siłą grawitacji,
  • łączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie,
  • stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu,
  • wykonanie odpowiedniej liczby powtórzeń wymienionej procedury,
  • polecenie "zadania domowego" dla pacjenta, polegającego na wykonywaniu indywidualnie dobranych specjalistycznych ćwiczeń.
Praktyczne zastosowanie metody Briana Mulligana daje terapeutom niezbędną wiedzę oraz nowe narzędzia do pracy z pacjentami cierpiącymi na różnorakie dysfunkcje w obrębie stawów kręgosłupa, stawów obwodowych i z chorobą krążka międzykręgowego, dolegliwościami i zawrotami głowy, chronicznymi stanami bólowymi narządu ruchu i innymi.

Techniki terapeutyczne połączone bezpośrednio z ruchem stwarzają możliwość stosowania ich wśród pacjentów którzy przebywają na oddziałach szpitalnych, ale także wśród tych leczonych w trybie ambulatoryjnym. Techniki te „wyposażają” pacjenta w konieczne informacje dotyczące postępowania w okresie zaostrzenia się choroby, wykonywania codziennych czynności w sposób ograniczający wystąpienie objawów, a jednocześnie przygotowują do profilaktyki nawrotów choroby oraz przejęcia przez pacjenta części odpowiedzialności za proces leczenia.

Techniki z metody Mulligana stosowane na kręgosłupie szyjnym:
  • NAG (z ang. natural apophyseal glides - naturalne ślizgi oscylacyjne) czyli naturalne ślizgi mobilizacyjne skierowane na stawy międzywyrostkowe w odcinku szyjnym kręgosłupa, na poziomie od kręgu pierwszego szyjnego do pierwszego piersiowego (C1-Th1), ślizgi wykonuje terapeuta w odpowiedni sposób układając palce i dłonie na kręgosłupie pacjenta, mobilizacja następuje od połowy do końca zakresu ruchu w stawie, przy zachowaniu odpowiedniego kierunku ruchu, sam ślizg należy wykonywać trzy razy na sekundę,
  • SNAG (z ang. sustained natural apophyseal glides - mobilizacje z ruchem w odcinku szyjnym kręgosłupa) jest naturalnym przedłużonym ślizgiem mobilizacyjnym na stawy międzywyrostkowe stosowany w odcinku szyjnym, piersiowy i lędźwiowym. Pacjent w czasie terapii pozostaje w pozycji stojącej, siedzącej lub leżącej.
  • SMWAM czyli mobilizacje stawów szyi z ruchem ramienia.
Metoda Brania Mulligana charakteryzuje się i ma swoje zastosowanie przede wszystkim w przypadkach takich jak:
  • dotyczy pacjentów z problemami w stawach obwodowych i stawach kręgosłupa,
  • opiera się na wielu różnorodnych technikach, m.in. technikach przeciwdziałające bólowi głowy,
  • dotyczy pacjentów z dysfunkcjami w obrębie stawów obwodowych i z chorobą krążka międzykręgowego,
  • łokieć tenisisty, golfisty,
  • hipomobilność u osób starszych,
  • ból pleców,
  • zespoły pomanipulacyjne (ból tkanek),